Trasa przebiega w pobliżu wschodniej granicy kraju, a jej głównymi punktami są trzy kościoły zbudowane na planie elipsy. Szlak ten obrazuje ewolucję tego architektonicznego założenia, pozwalając porównać kolejne stadia rozwoju projektu. Wędrówkę najlepiej rozpocząć od najwcześniejszej realizacji (z lat 1733–1738) – kościoła św. Anny w Lubartowie. Następnym przystankiem jest kościół św. Ludwika we Włodawie (z lat 1741–1752), a finał trasy przypada na kościół pw. Rozesłania św. Apostołów w Chełmie (z lat 1753–1763), uznawany za najdojrzalsze i najpiękniejsze dzieło Fontany. W tych trzech miastach znajdują się również inne obiekty zaprojektowane przez tego twórcę, m.in. kościół Kapucynów w Lubartowie, Wielka Synagoga we Włodawie czy kościół Wniebowzięcia NMP w Chełmie. Paweł Antoni Fontana przez lata pracował dla magnackiej rodziny Sanguszków. Ich dobra, pierwotnie położone na Wołyniu, z czasem objęły także tereny Podola i Lubelszczyzny – stąd znacząca część projektów architekta powstała na ziemiach utraconych już przez Rzeczpospolitą. Tym bardziej warto odwiedzić jego dzieła znajdujące się w obecnych granicach Polski.